ในระหว่างนั้นก็ยังอยู่ในกระบวนของการทำเพลงหนทางแห่งโพธิสัตว์อยู่ และเมื่อเวลาที่เหมาะสมเดินทางมาบรรจบ บริบทของบทเพลงที่เหลือก็ได้หลั่งไหลออกมาเติมเต็มในส่วนที่ขาด

หลังจากจบกระบวนการแต่งคำร้องและทำนอง เพลง Rock ได้เติบโตไปเป็น Progressive Rock เพราะอารมณ์ในแต่ละช่วงของดนตรีเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เช่นเดียวกับการเล่าเรื่องในเนื้อเพลงสังสารเสสรวล ชาย Guitarist – Guitar Rock ของเรายังต้องเดินทางกลับมาทำการอัดกีตาร์เพิ่มเติมถึง 3 ครั้ง 

เพลงสังสารเสสรวลเป็นมุมมองแนวตลกร้าย ในแบบฉบับคำสอนของท่านมิลาเรปะ เสียงที่ใช้สื่อสารการเสสรวลในเพลงเราต้องคิดกลับไปกลับมาหลายตลบ ตัวอย่างเช่นหากลองจินตนาการดูว่าเราไม่มีลิ้นที่จะใช้บังคับในการเปล่งเสียงเป็นคำพูดออกมาได้ เสียงที่ใช้สื่อสารกันในจักรวาลนี้คงมีเพียงแค่เสียง อา โอ อู เอะ เพื่อสื่อสาร และเราได้ใช้เสียงเหล่านี้ประกอบช่วงท้ายของเพลง และยังมีอีกหลายๆเสียงที่ได้นำมาร่วมวงสรวลเสเฮฮาในเพลงนี้ 

สำหรับบทสรรเสริญท่านมิลาเรปะในตอนต้นและตอนท้ายของเพลง ย้อนไปถึงตอนที่เราได้เดินทางมุ่งหน้าไปยังเขาไกรลาส เหตุด้วยได้ยินคนนำทางนั่งสวดมนต์ไปตลอดทาง บางช่วงใช้การ Chant เสียงต่ำเหมือนที่พระสวดจึงสอบถามได้ความว่า เคยบวชเป็นพระอยู่ 10 ปี คุณพ่อยังคงเป็นลามะอยู่ แต่ตัวเขาได้ออกมาทำงานเป็นไกด์นำเดินทางในทิเบต ยิ่งตอบกลับมาว่าปฏิบัติในสายการ์จูปะ (ต้นสายการปฏิบัติคือท่านมิลาเรปะ) เรายิ่งหัวใจพองโตขึ้นอีก เพราะบทสรรเสริญนี้เป็นคำถามที่ค้างคาใจเรามาตลอดว่าคือบทไหนอย่างไร ต้องขอขอบคุณเปมาที่แนะนำบทสวดนี้

ไม่ว่าด้วยความบังเอิญหรือความจงใจของผู้ใดก็ตาม ระหว่างการสนทนาจึงเล่าให้เขาฟังว่าเรากำลังทำเพลงสังสารเสสรวลอยู่ ซึ่งเนื้อหานำมาจากคำสอนของท่านมิลาเรปะ อยากขอให้ช่วยสวดมนต์เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของเพลง เปมาใจดีตอบตกลงทันที เราจึงขอให้คัดเลือกบทสวดที่เป็นบทสรรเสริญมาให้ และทำไกด์ให้เขาได้ฝึกร้องตามจังหวะในเพลง และได้อัดเสียงของเปมากลับมาจากทิเบตและนำมามิกซ์ในผลงานชิ้นนี้

ทุกๆ อย่างที่ผ่านเข้ามาระหว่างทางค่อยๆ ช่วยเติมเต็มภาพต่อและขยายให้บทเพลงนี้ถึงแก่นที่สมบูรณ์ บทเพลงสังสารเสสรวลนี้ไม่ใช่ความสำเร็จของผู้แต่งหรือทีมงาน แต่เป็นของทุกๆคนที่ร่วมทางกันบนโลกแห่งสังสารใบนี้

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา สังสารเสสรวลก็คงมีสักวันที่ได้ราร้างกันไป