มิลาเรปะตระหนักว่าพวกนางมีชะตาและบุญร่วมกันจึงรับเป็นศิษย์ ครั้งนั้นมิลาเรปะและศิษย์เอกยังปฏิบัติอยู่ที่ทะเลสาปทั้งห้า มิลาเรปะได้มอบมนตราภิเษกและอรรถกถาให้พี่น้องหญิงทั้งห้าและสอนการทำสมาธิ เรชุงมาสามารถเข้าถึงสันติสุขแห่งจิตและตุมโมภายในสามวัน

หลังจากนั้นช่วงหนึ่ง เรชุงมาเกิดป่วย และเพื่อเป็นการทดสอบความทนลำบากในการอยู่อย่างยากไร้

มิลาเรปะบอกนางว่า

“หากอยากจากไปที่ใดนางจะไปก็ได้”

แต่นางตอบว่า

 “ถึงแม้ข้าจะป่วย แต่ก็ขออยู่ในอาศรมแห่งนี้”

ซึ่งนี่เป็นการแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการอดทนต่อความยากลำบากของเรชุงมาวันหนึ่ง เรชุงมาเดินทางไปพบมิลาเรปะเมื่อท่านไปพักแรมที่อื่น และได้พบมิลาเรปะกำลังอยู่ในหมู่ผู้คนมากมาย

มิลาเรปะต้องการทดสอบศรัทธาของนาง จึงขับขานคีตา:

(อ่านต่อในตอนที่ 4: การทดสอบศรัทธา)