เมื่อใกล้จะถึงยอดเขา เราเดินผ่านถ้ำของพระอัครสาวกทั้งสอง คือพระโมคคัลลานะ และถ้ำของพระสารีบุตร

ซึ่งอันที่จริงถ้ำที่ผู้ไปเยือนมักเรียกกันว่าถ้ำของพระสารีบุตรนี้ มีชื่อว่า ถ้ำสุกรขาตา ซึ่งหมายถึงเพิงผารูปเหมือนคางหมู เป็นสถานที่ซึ่งพระสารีบุตรได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ หลังจากได้ฟังทีฆนขสูตร ซึ่งพระพุทธองค์แสดงแก่ทีฆนขปริพาชก (ผู้เป็นหลานชายของพระสารีบุตร)

บริเวณยอดเขามีพื้นที่ไม่กว้างนัก จากทางขึ้นจะพบซากอิฐก่อฐานสี่เหลี่ยม ซึ่งเชื่อว่าเป็นกุฏิของพระอานนท์ และใจกลางบริเวณเป็นที่ตั้งของมูลคันธกุฎี ซึ่งเป็นที่ประทับของพระพุทธองค์ ซึ่งเป็นกุฏิที่ไม่ใหญ่เลย กว้างประมาณ 3 ศอกคืบ และยาวประมาณ 4 ศอกเท่านั้น แม้เป็นบริเวณแคบๆ แต่ผู้คนหลั่งไหลมามากมาย ยืนนั่งกันจนเต็มพื้นที่ เพื่อรำลึกถึงและสักการะพระพุทธองค์

เราขึ้นไปกันทั้งหมด 5 ครั้ง โดยเริ่มจากการไปค่อยๆเฝ้าสังเกตในทุกช่วงเวลาของวัน ว่าจะถ่ายทำภาพจากสถานที่นี้อย่างไร จึงจะสะท้อนออกมาได้เชื่อมโยงกับมนตราปรัชญาปารมิตาได้มากที่สุด ภาพแห่งความว่างและความยิ่งใหญ่ในความหมายของมนตราจะปรากฏอย่างไร โดยเฉพาะภาพถ่ายโดยใช้โดรนเพื่อให้ภาพเป็นสัญลักษณ์แสดงถึง “การมองลงมาจากมุมสูง” ตามที่ได้รับความรู้มาจากอาจารย์ประมวลว่า